nadat ik een HF ontvanger had gebouwd met als antenne een simpel draadje. Eigenlijk was ik eerder al gefascineerd door radio want als jongetje van een jaar of acht luisterde ik graag naar de in- en uit fadende signalen van kortegolf zenders op grootmoeders buizenradio.
Op een zeker ogenblik hoorde ik op die zelf gebouwde ontvanger in het Mechels dialect praten over koetjes en kalfjes. De gesprekken waren meestal maar van 1 station te horen, het andere zat duidelijk te ver weg om door mijn radio te worden ontvangen. Op dat moment nog geen idee dat dit de CB band was maar dat werd stilaan duidelijk na een aantal keren luisteren.
Mijn interesse was gewekt. CB was in België nog redelijk onbekend, illegaal en apparatuur was maar in enkele winkels in België te koop. In Westerlo kocht ik een Blaupunkt 23-kanaals toestel waarmee je de kanalen vanaf de microfoon kon kiezen.
Een "boomerang" antenne op zolder en hoera ik was de eerste CB-er in Bonheiden.
Net toen verschenen de eerste 40-kanalen toestellen en al snel werd duidelijk dat ik de helft van de fun miste. Een Formac-40 kwam in de plaats en later nog een smal toestel dat in de middenconsole van mijn tweedehandse wagen paste. Omdat CB omstreeks 1977-1978 nog illegaal was zat dat toestel verborgen opgesteld. Alleen aan de antenne achteraan op het kofferdeksel kon men iets vermoeden.
Er werd regelmatig met mede CB'ers afgesproken om mekaar in levende lijve te ontmoeten en zo werd ik bevriend met Jan. Dat was een gedreven luisteraar van de amateur banden maar hij durfde ook met een illegale ON call zelf verbindingen maken in CW. Later verwaterde onze vriendschap maar hij is ondertussen ook al jaren gelicensieerd en enkel in CW actief. Morse was zijn ding en hij wist me steeds te vertellen welke stations met mekaar in contact waren. Dat fascineerde mij zodanig dat ik ook morse begon te leren. Op de maandelijkse vergaderingen van de sectie MCL werd er steeds een oefening gegeven om morse tekens op te nemen. Onderweg van en naar het werk probeerde ik zoveel mogelijk reclame teksten in morsetekens om te zetten in mijn hoofd, iets wat ik nu nog regelmatig doe. Ieder zijn afwijking zeker.
Ik was 21, niet zo lang van school af dus elektriciteit/elektronica was geen probleem om mijn licentie te gaan behalen. Nee, ik moest me enkel op de reglementering en morse toeleggen. Meteen geslaagd en ergens in de zomer van 1979 viel de vergunning met roepletters ON7IR in de bus.
In afwachting van de vergunning bouwde ik de Heathkit HW-8 qrp transceiver. Nadien kon ik vader overhalen om een tweedehands TV-pyloon te kopen en in onze tuin, ik woonde nog thuis, te installeren. Op 18 meter hoogte kwam een Fritzel FB-13 (20-15-10m dipool) met daarboven een 2x9 element crossed yagi voor de 2m band. Een Channel Master rotor kon het zaakje ronddraaien.
Voor de twee meterband deed een Kenwood TR-7600 dienst, zowel op de QTH als mobiel. Het was toen de periode dat CB meer en meer bekend werd, ook bij de politie, maar nog steeds niet gelegaliseerd in België. Zo werd ik onderweg staande gehouden door twee politieagenten die de 5/8 lambda 2 meter antenne achteraan de wagen voor een CB antenne aanzagen en zichtbaar overtuigd waren dat ze iemand op heterdaad konden klissen. Hun gezicht sprak boekdelen toen ik hun mijn licentie toonde.
Soms, tesamen met Jan, werd de HW-8 gebruikt om vanuit de wagen CW verbindingen te maken, echter met matig sukses. Naast de HW-8 kreeg de Kenwood TS-120V een plaatsje in de shack. Na veel sparen werd die daarna vervangen door (eindelijk) iets met wat meer vermogen, de Yaesu FT-902DM. De Yaesu ging ook regelmatig mee naar Luxemburg waar mijn ouders een caravan hadden. De CEPT T/R 61-01 regeling bestond toen nog niet maar een /LX vergunning werd zonder probleem verkregen. Een zelfgebouwde electronische keyer werd bediend door twee simpele Tandy morsesleutels rug aan rug gemonteerd maar werden toch maar gauw vervangen door een echte paddle (Ham-Key) die ook nog steeds in mijn bezit is.
Bij de toenmalige RTT kon je voor een heel zacht prijsje een Siemens T-100 telex kopen. Ik kocht er meteen twee. Leuk spul maar wel lawaaierig, tot grote ergernis van mijn moeder wanneer deze toestellen stonden te ratelen in de shack recht boven de keuken.
Ondertussen (1981) was mijn interesse in een Tandy TRS-80 model 1 home computer omgezet in aankoop samen met de Expansion Interface zodat er meteen 48Kb ram geheugen beschikbaar was, een luxe in die tijd. In een QST Magazine stond een RTTY interface voor de TRS-80 beschreven samen met de software listing. Dat zou een einde maken aan de lawaaierige mechanische telex. De interface werd met succes gebouwd en werkte goed. Alleen … de TRS-80 model 1 was niet afgeschermd en veroorzaakte heel veel QRM. Wat de reden is waarom de Model 1 in de USA niet meer mocht verkocht worden, opgelegd door de FCC. Op 2 meter FM viel het QRM niveau nog mee maar op HF kon je het wel vergeten met een permanent S9+30 signaal. Ik herinner me dat ik de computerkast binnenin helemaal met aluminium folie had bekleed ter afscherming maar veel verschil maakte dat niet. En zo kwam stilaan een einde aan mijn eerste acht actieve jaren als radio amateur. Zoals zovelen eisten werk en gezin alle aandacht op en tijd voor de hobby werd tot nul herleidt waardoor ook de interesse verdween.
Met het pensioen en daarmee vrije tijd in het vooruitzicht werd de hobby in 2017 opnieuw opgenomen. Morse is zoals zwemmen, eens onder de knie verleer je het nooit meer. De HW-8 was het enige toestel dat ik had behouden uit de begin periode. Een tweedehandse Icom IC-706 en daarna een Icom IC-7300 met SDR technologie kwamen er bij en was, net zoals vele andere zaken in de ham wereld, nieuw voor mij. Ondertussen zijn er wel wat toestellen bij gekomen zoals de QRP-Labs QCX transceivers voor 40m, voor 30m en 20m, de R928 Plus, de Icom IC-705, Icom IC-703 en de Yaesu FT-710. De IC-7300 staat nu op mijn remote locatie waar een EFHW voor 80-10m is opgesteld. Op de home QTH doet een cobweb antenne dienst voor de 20m t/m 6m banden. Een Komunica X5000-PWR voor 2m, 70cm en (misschien ooit) 23cm.
Er zijn zoveel zaken met de jaren veranderd. De VHF/UHF repeaters zijn in aantal toegenomen maar het gebruik lijkt wel recht evenredig verminderd. Digitale technieken zijn sterk geëvolueerd en voor iedereen beschikbaar aan lage kost. Ragchewing is bijna een zeldzaamheid geworden en CW qso's zijn dikwijls gereduceerd tot "599, TU 73".
Jammer genoeg is het destijds verplichte logboek dankzij enkele verhuizen verloren gegaan maar de ontvangen QSL-kaarten zijn gelukkig bewaard gebleven.
Op mijn eerste QSL-kaarten stond een tekening van een radio operator te midden van wat elektronica spul maar die heb ik niet meer teruggevonden. De volgende was wat simpeler van ontwerp.
Tot slot, neem ook eens een kijkje op mijn blog https://on7ir.blogspot.com/ waar af en toe wat hersenspinsels en projectjes verschijnen.